The Lion King, een visueel meesterwerk

Een stoet wilde dieren trekt door de gangpaden van het AFAS Circustheater in Scheveningen. De antilopes dartelen, kraanvogels fladderen en olifanten stampen traag en majestueus naar voren. Op de achtergrond schalt het welbekende “Nants ingonyama!”, nog duizendmaal indrukwekkender wanneer het acapella de plaats inneemt van het geroezemoes van voor de voorstelling dan aan het begin van de film. Welkom in Afrika!

Ons uitzicht over de zaal en het podium.

De perfecte musical?

Dat The Lion King goed is hoeft waarschijnlijk niet meer gezegd te worden. Al zo lang als wij rondhuppelen (we delen bouwjaar 1997 met de musical) weet deze prachtvoorstelling hele kuddes naar het theater te lokken. En dat is alles behalve onterecht: The Lion King is een visueel meesterwerk, met de meest prachtige kostuums, decors en tot op de millimeter nauwkeurig uitgevoerde choreografieën. Als klap op de vuurpijl zijn het verhaal, de sfeer en de muziek ook nog fenomenaal. The Lion King heeft het allemaal.

Maken al die pluspunten het de perfecte musical? Niet helemaal. Het grootste probleem van de voorstelling is de dosering. De opening met de perfecte noten van Gugwana Dlamini als Rafiki (fun fact: ze heeft Rafiki ook ingezongen in de Engelstalige film!) met de bijbehorende dierenparade, waarin bijna alle prachtige poppen al tentoon worden gespreid, legt de lat zo verschrikkelijk hoog dat de show daar niet meer overheen komt, hoe energiek en vurig de cast ook speelt, zingt en danst. Natuurlijk is de rest van de voorstelling ook prachtig. Maar als publiek blijf je toch wachten op de climax, dat ene wat die eerste adembenemende ervaring weet te overstijgen, en die blijft helaas uit. De finale, waarin de musical muzikaal gezien zijn absolute hoogtepunt wel bereikt, steekt bij de opening af als een meer ingetogen herhaling van zetten.

Beestjes kijken

Het uitblijven van het hoogtepunt betekent gelukkig niet dat het geen goede musical is. De hele happening staat als een huis, daar zorgt de cast wel voor. Het is bijna constant volle bak op het podium en zelfs in de zaal, wat het nog veel knapper maakt wat deze mensen dag in dag uit op de planken weten te zetten. Hoewel, mensen? De acteurs leven zich zo fantastisch in in hun dierlijke rollen dat je soms haast zou vergeten dat het toch echt mensenwerk is. Met iedere stap beweegt ieder spiertje in hun lijf zo perfect als de dieren die ze uitbeelden dat je zelfs zonder de poppen en kostuums zou kunnen zien welk dier ze uitbeelden. Dat geldt niet alleen voor de hoofdrollen, maar zeker ook voor het ensemble. Het is bij deze musical misschien nog wel een voordeel om wat verder achteraan te zitten: zo heb je het perfecte uitzicht over de dierenparade, maar is het bovenal doodeenvoudig om te vergeten dat er mensen op het podium staan en niet de halve dierentuin.

Kortom, the Lion King was een cadeautje om naar te mogen kijken. We hebben er ontzettend van genoten en deze staat bovenaan ons lijstje met favoriete musicals tot nu toe. Dus ben je er nog niet geweest, overweeg dan toch eens om te gaan, je zal er geen spijt van krijgen!